Επιστρέφω (;) δρυμήτερος!

Σκέφτηκα αρκετή ώρα για το τι να γράψω τώρα που επέστρεψα. Το θέμα είναι πως δεν έχω και πολλές ασχολίες για να μου συμβαίνουν πράγματα που να παίρνουν σχολιασμό, ούτε και βλέπω ειδήσεις για να μπορώ να σχολιάσω τα επίκαιρα γεγονότα. Αλλά δεν πτοούμαι, ο,τι και να συμβεί αυτή η ανάρτηση θα σταλεί!

Το παιδί που αυτοκτόνησε τραυματίζοντας τρεις δεν είχε πιστεύω άδικο. Ούτε και αυτοί που τον βρίζουν έχουν άδικο. Απλά αλλιώς έβλεπε τον κόσμο αυτός από ότι ένας "κανονικός" άνθρωπος. Δεν θα τον έλεγα ψυχάκια ή ήρωα, όπως ακούω πολλές φορές να αποκαλείται. Θα τον έλεγα απλά διαφορετικό. Πάντως ήταν πρωτοπόρο για την χώρα μας αυτό το φαινόμενο. Ας ελπίσουμε να μην ακολουθήσουν κι άλλοι το παράδειγμα του.

Βλέποντας τον σεισμό στην Ιταλία σκέφτηκα πόσο απλά θα μπορούσε να είχε γίνει εδώ ο σεισμός, και πόσο εύκολα θα μπορούσε να αλλάξει η ζωή μας ριζικά. Φαίνονται όλα τόσο στερεά, αλλά τελικά είναι όλα τόσο ευμετάβλητα...

Η άγνοια σώζει τους ανθρώπους από πολλές απόψεις. Γιατί αναθρέφουμε κατοικίδια ενώ ξέρουμε ότι στο τέλος θα πεθάνουν; Θα τρώγαμε άραγε το κοτόπουλο που βρίσκεται μπροστά μας αν ξέραμε το τι είχε περάσει για να βρεθεί εδώ; Και, αν πάρουμε την άγνοια ως πιο ακραία έννοια, τι θα γινόταν αν ξέραμε τι σκέφτονται οι άλλοι κάθε στιγμή...; Θα επιβίωνε άραγε η ανθρωπότητα; Η άγνοια μας κρατάει ζωντανούς. Το να μην ξέρουμε τίποτα ουσιαστικό για τα πράγματα που μας περιβάλλουν είναι φοβερό.

Ένα άλλο ερώτημα που άκουσα πρόσφατα και με προβλημάτισε-ο άνθρωπος γεννιέται με ηθικές αξίες ή τις αποκτάει με την σωστή ανατροφή σε μια πολιτισμένη κοινωνία; Μετά από σκέψη, κατάλαβα πως ο άνθρωπος γεννιέται όντως σαν ζώο, και με την σωστή ανατροφή του παίρνει κάποιες αξίες, και αυτομάτως δέχεται περισσότερες. Για παράδειγμα, όταν μαθαίνει οτι ο άνθρωπος ως άτομο έχει αξία αυτομάτως μαθαίνει και πως δεν πρέπει να τον σκοτώσει ή να τον τραυματίσει άνευ λόγου. Πιστεύω πως αν ένας άνθρωπος μεγάλωνε μέσα στην ζούγκλα και μετά από πολύ καιρό έβλεπε έναν άνθρωπο, δεν θα τον ένοιαζε ο χαρακτήρας του παρά μόνο αν είναι εχθρός ή φίλος. Εννοώ πως δεν θα είχε κανένα πρόβλημα με το να τον σκότωνε την ίδια στιγμή. Ίσως όμως και να γεννιέται με λίγες ηθικές αξίες. Γι αυτό αναπτύχθηκε, έστω και αργά, και έφτασε μετά από 3000 χρόνια εδώ που είμαστε.

Σήμερα χρησιμοποίησα για πρώτη φορά aimbot σε παιχνίδι, συγκεκριμένα στο Battlefield heroes. Μετά την προσωρινή απενεργοποίηση του punkbuster, βγήκαν δημόσια μερικά aimbots και αρκετοί τα χρησιμοποίησαν. Είναι στην φύση του ανθρώπου. Λένε πως για κάθε (κακή) πράξη που κάνεις θα υπάρχουν και οι επιπτώσεις. Όταν χαθούν οι αρνητικές επιπτώσεις, ο άνθρωπος αφήνεται ελεύθερος και βγάζει τα ένστικτα του, που είναι βασικά να νικήσει ή να επηρεάσει σε μεγάλο βαθμό τους υπόλοιπους παίχτες με κάποιο τρόπο. Το νιώθω αυτό το αίσθημα. Το ξέρω πως το να ενοχλείς άλλους παίχτες στα παιχνίδια, ή να χρησιμοποιείς κάθε νέο exploit που βρίσκεται για να νικήσεις είναι κακό και δεν οδηγεί πουθενά. Πουθενά τουλάχιστον που θα το ήθελαν οι κατασκευαστές των εν λόγω παιχνιδιών. Αλλά είναι αυτό το περίεργο αίσθημα που σε οδηγεί να το κάνεις.

Το ίντερνετ είναι πραγματικά φοβερό. Είναι το μόνο μέρος που είσαι σίγουρος πως θα δεις αληθινές απόψεις, απόψεις βγαλμένες από το ένστικτο. Κανείς δεν φοβάται να σε βρίσει, να σου πει πως είσαι άχρηστος ή να θίξει τα ελλατώματα σου. Και αυτό είναι πάρα πολύ καλό. Η ειλικρίνεια είναι ευλογία που έχει ξεχαστεί από πολλούς.


Με αυτά και με τούτα, γέμισα και αυτή την ανάρτηση. Είμαι αρκετά ευχαριστημένος. Φαίνεται πως αν αρχίσεις να γράφεις το ένα φέρνει το άλλο και τελικά ξεπερνάς ακόμα και τις προσδοκίες σου.