Kiwi!

Ορίστε ένα πάρα πολύ ωραίο βίντεο με βαθύ νόημα:



Αφού το είδατε, διαβάστε εδώ.

Είναι λίγο δύσκολο να το καταλάβεις με την πρώτη. Εγώ το κατάλαβα με την τρίτη. Για όσους βαριούνται να το ξαναδούν, θα σας πώ εδώ το νόημα του:
Το πουλάκι είχε όνειρο να πετάξει, αλλά για άγνωστους λόγους δεν μπορούσε. Όμως αυτό ήταν το όνειρο του, και ήθελε να το πραγματοποιήσει με κάθε τρόπο. Έτσι κρεμούσε δέντρα σε έναν ουσιαστικά γκρεμό. Όταν κρέμασε αρκετά, έπεσε, θυσιάζοντας την ζωή του για την εκπλήρωση του ονείρου του (φαντάζεστε τι έπαθε με το που έφτασε στο έδαφος).


Πάρα πολύ ωραίο βίντεο. Μας δείχνει πως μερικές φορές για την πραγματοποίηση των ονείρων μας πρέπει να φτάνουμε στα άκρα. Δεν έχω και πολλά να πώ για αυτό το βίντεο...μιλάει από μόνο του...απλά φοβερό.

ULQUIORRA POWAAAAAA!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Ε λοιπόν δεν κρατήθηκα, και αποφάσισα να ανοίξω να φτιάξω αυτή την ανάρτηση, μιας και σήμερα ήταν η καλύτερη εμφάνιση του αγαπημένου μου χαρακτήρα στο Bleach, Ulquiorra. Πάρετε το βίντεο της μάχης του με τον Ichigo:



Φυσικά καταλαβαίνετε οτι έβγαλα αρκετά print screen.

ULQUIORRA 4EVER!!!!!!!!!!!!!!

Μερικοί έχουν πράγματι μπερδέψει την πραγματικότητα με τον ψηφιακό κόσμο...

...Και αυτοί είναι όσοι παίζουν παιχνίδια όπως το second life.



Το βίντεο μιλάει μόνο του. Είναι τελείως γελοία η ιδέα του να πληρώνεις, για να πιείς έναν...ψηφιακό καφέ η ακόμα και να...οργιάζεσαι ψηφιακά. Το γελοίο όμως δεν είναι τόσο το οτι υπάρχει αυτό το παιχνίδι, αλλά το ότι έχει μεγάλη αποίχηση στον κόσμο. Δηλαδή που έχουμε καταντήσει; Υπάρχει πιο χαμηλό επίπεδο από αυτό;

Χαίρομαι που ακόμα ξεχωρίζω την πραγματική ζωή από την ψηφιακή...

Ελεύθερος χρόνος στους νέους

Στο σχολείο, στην έκθεση είμαστε στο κεφάλαιο για τον ελεύθερο χρόνο στους νέους, κάτι που θεωρώ πολύ ενδιαφέρον. Μάθαμε λοιπόν οτι, όσο μεγαλώνει το παιδί, τόσο μειώνεται ο ελεύθερος χρόνος του. Έχω ακούσει από πολλούς οτι δεν έχουν σχεδόν καθόλου ελεύθερο χρόνο, και οτι φταίει η κοινωνία που τους συμβαίνει αυτό. Είναι όμως έτσι τα πράγματα; Φταίει πράγματι η κοινωνία για την έλλειψη ελεύθερου χρόνου;

Αυτό είναι ένα ερώτημα που δεν μπορώ εύκολα να απαντήσω. Κατά την γνώμη μου όμως, φταίμε περισσότερο εμείς. Ας πούμε οτι τώρα ξαφνικά η κυβέρνηση καταργούσε τα φροντιστήρια. Τι πιστεύετε οτι θα έκανε ο κόσμος; Ιδιαίτερα, φυσικά. Αυτό συμβαίνει γιατί εμείς οι Έλληνες πιστεύουμε οτι με τα φροντιστήρια και με τα επιπλέον μαθήματα το παιδί μας θα είναι ένα βήμα πιο πάνω από τους άλλους. Εμ δεν είναι έτσι. Όπως μας λένε οι καθηγητές, αν δεν διαβάζεις δεν θα σε κάνει το φροντιστήριο να γίνεις ξαφνικά καλός. Αν όμως διαβάζεις πραγματικά, και μόνος σου πετυχαίνεις περισσότερα απ'ό,τι κατάφερε ο άλλος με 5 ώρες την ημέρα φροντιστήρια. Κάτι ξέρουν οι καθηγητές για να μας το λένε.

Στις υπόλοιπες χώρες του ανεπτυγμένου κόσμου, αν κάποιος χάνει κάτι από το σχολείο κάνει δύο μέρες ιδιαίτερα και αυτό ήταν. Δεν το έχει βάλει ως απαραίτητο στην ζωή του, του τύπου "είτε του 19 είσαι είτε του 11, φροντιστήριο θα πάς".


Μιας και μιλάμε για ελεύθερο χρόνο, θα ήθελα να θέσω το ακόλουθο ερώτημα: ποιός κουράζεται πιο πολύ, ο καθηγητής ή ο μαθητής;

Οι καθηγητές λένε φυσικά αυτοί. Αλλά ξέρετε γιατί έχουν άδικο; Θα σας το λύσω με ένα απλό παράδειγμα.
Εγώ τώρα, ή εσείς, δεν θεωρείτε το δημοτικό ως την καλύτερη ηλικία; Και οτι όλα ήταν εύκολα τότε; Εμ κάνουμε λάθος. Γιατί για το μυαλό που έχεις ως παιδί του δημοτικού είναι περιορισμένο, και κουράζεται πολύ πιο εύκολα, οπότε για αυτό εκείνη η ηλικία είναι πολύ δύσκολη. Έτσι και στο γυμνάσιο και λύκειο θεωρούμε το δημοτικό πιο εύκολο, έτσι και οι καθηγητές θεωρούν το γυμνάσιο και το λύκειο πιο εύκολο. Οπότε η ερώτηση παραμένει.
Γιατί από την άλλη πλευρά εμείς τα παιδιά βλέπουμε την δουλειά τους πολύ εύκολη, καθώς εργάζονται 4-5 ώρες την ημέρα. Αλλά δεν υπολογίζουμε το οτι είναι μεγάλοι άνθρωποι και μπορεί να κουράζονται πολύ πιο εύκολα από εμάς, που είμαστε στο άνθος της ηλικίας μας.

Η θεωρία μου

Λοιπόν, έχω σκεφτεί μια θεωρία εδώ και αρκετό καιρό. Προσπαθώ να την κάνω καλύτερη αλλά είναι δύσκολο. Λοιπόν να την:

Η θεωρία μου σχετίζεται με την μέτρηση των πραγμάτων. Προσπαθεί να ξεφύγει από τα καθιερομένα. Γιατί, για παράδειγμα, 1+1=2; Σύμφωνα με την θεωρία μου, όσο πιο πολύ χώρο καταλαμβάνει ένα αντικείμενο στο σύμπαν, τόσο μικρότερος ο αριθμός του. Πχ, ένα τεράστιο αερόστατο είναι πιο κοντά στο μηδέν από ένα σκύλο, για παράδειγμα πάντα. Και το 0 είναι αυτό που καταλαμβάνει τα πάντα.

Χμ, φυσικά είναι πολύ δύσκολο να το αναπτύξω αυτό, αλλά χαίρομαι που ξεφεύγει λίγο από τα καθιεργομένα. Μου την σπάει να έχω δεδομένα μερικά πράγματα. Μπορεί να πείτε οτι είναι λόγω της εφηβείας. Μπορεί να έχετε δίκιο.

Όλε

Χμ, λοιπόν ξεκίνησα ξανά ένα blog, τίποτα το σοβαρό....

θα ήθελα να αρχίσω με δύο αγαπημένα μου βίντεο:






Άντε, καλή αρχή, ας ελπίσουμε αυτό να έχει πιο...ζωντάνια από τα προηγούμενα.